Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Przasnyszu

JAK RADZIĆ SOBIE PSYCHICZNIE Z EPIDEMIĄ KORONAWIRUSA?

            Ogłoszenie na świecie pandemii i konieczność zmiany trybu i stylu życia, a głównie potrzeba izolowania się od kontaktów społecznych i przestrzegania coraz to nowych zasad bezpieczeństwa, jest dla każdego nowym i trudnym doświadczeniem. Na pierwszym miejscu naszej herarchii wartości stanęło rzeczywiście zdrowie, które dotąd ceniliśmy, ale też zaniedbywaliśmy bardziej lub mniej świadomie. Obecnie jesteśmy odpowiedzialni za zdrowie swoje i innych, nie tylko bliskich, ale też zupełnie obcych osób mijanych np. na ulicy, czy w sklepie. Czujemy ciężar odpowiedzialności oraz lęk przed niewidzialnym wrogiem, który w naszej wyobraźni może czyhać wszędzie. Jak nie zwriować i nie wpaść w stan permanentnego strachu? To pytanie nasuwa się pewnie każdemu. Ten tekst ma na celu podsunąć kilka rad i pomysłów na nową rzeczywistość i związane z nią lęki.

            Każdy z nas ma swoje własne sposoby na słabsze chwile, wie co wzmaga u niego niepokój i jakie zachowania nie sprzyjają wyciszeniu. Z tej wiedzy na własny temat należy obecnie świadomie korzystać. Jesteśmy różni. Jedni poszukują informacji i to daje im poczucie większej kontroli nad emocjami, inni starają się uniknąć nadmiaru wiedzy. Obecnie konieczne jest posiadanie przede wszystkim informacji najistotniejszych, związanych z ochroną zdrowia, pochodzących z rzetelnych źródeł. Unikać należy nacechowanych emocjonalnie, lękotwórczych artykułów i wypowiedzi w mediach i serwisach społecznościowych. Mają one na celu przyciągnięcie uwagi, a nie rzetelną informację. Wiedza na temat COVID- 19 jest nieustannie wzbogacana więc szukajmy źrodeł naukowych i medycznych oraz oficjalnych danych. Nie dyskutujmy o plotkach i zasłyszanych newsach przy dzieciach. Nasze emocje i postawa są obecnie dla nich najważniejsze. Starajmy się odpowiadać na pytania dzieci biorąc pod uwagę ich wiek i możliwości poznawcze. Nie zbywajmy ich zainteresowania tematem, bo może to pogłębić ich niepokój.

            Ważne jest, aby nasz czas był dobrze zorganizowany, ustalmy rytm. Mając szczególnie na uwadze potrzeby dzieci, zadbajmy o codzienne rytuały i przyjemności, które pozwolą oderwać się od myślenia o problemach. Lepiej w sytuacji izolacji i ograniczeń zewnętrznych radzą sobie inrowertycy, którzy lubią zanurzać się w swój wewnętrzny świat. Ci pewnie  słuchają muzyki, nadganiają zaległości w lekturze i filmach lub po prostu zwaniają nienaturalne dla nich tempo życia. Ekstrawertycy z natury towarzyscy i energiczni być może odczuwają większe niedogodności związane z ograniczeniem kontaktów i aktywności. Na nich pozytywnie wpłynie utrzymywanie kontaktów społecznych przez telefon, serwisy społecznościowe, gry on-line, wspólne rodzinne przedsięwzięcia.

            Każdy powinien słuchać swoich potrzeb z myślą o innych i tak organizować czas, aby odczuwać codziennie, pomimo ograniczeń i izolacji, poczucie, że każdy miniony dzień był wartościowy i zaowocuje czymś dobrym na przyszłość. Możemy teraz bardziej świadomie, z namysłem i bez codziennego pośpiechu, robić coś dobrego dla siebie, swoich rodzin i społeczeństwa oraz wykorzystać tę ogólnoludzką tragedię do wzrostu i poszukiwania prawdziwych wartości.

 

Opracowała; psycholog Ewa Olszak